Tekst van verweer voor de rechtbank, 25 april 2024
Geschreven door Blogdoc
Geachte rechters,
Ik zou mijn betoog willen beginnen met de volgende vraag aan u:
Wat voor dokter zou u aan uw bed willen als u zelf ziek was? Iemand die in u vooral een juridisch risico ziet, die strikt de regeltjes volgt en die u, uit angst voor gedoe, desnoods letterlijk laat stikken?
Of liever een echte, menselijke dokter, die u in de eerste plaats ziet als mens in nood en vanuit medemenselijkheid alles op alles zet om u te helpen?
We praten hier over de exacte interpretatie van een wetsartikel, juridische haarkloverij op de vierkante nanometer. Maar misschien zou het meer moeten gaan over ethiek, over compassie, over medemenselijkheid.
Ik sta hier voor de rechtbank omdat ik mij bij een aantal voorschriften voor ivermectine niet zou hebben gehouden aan de richtlijnen.
Richtlijnen zijn lijnen waarlangs men zijn beleid kan richten. Het zijn geen rode lijnen die onder geen enkele omstandigheid overschreden mogen worden.
Juist daarom heeft de Hoge Raad al jaren geleden geoordeeld dat een arts zo nodig van de richtlijnen mag en soms zelfs moet afwijken als hij dat in een specifiek geval in het belang van de patiënt acht.
Regels onnadenkend toepassen houdt in dat je je eigen verantwoordelijkheid inruilt voor handelen gericht op een standaard situatie. Maar als ik een patiënt behandel, dan zie ik geen standaard patiënt. Dan zie ik een uniek mens. Een protocol is vaak een praktisch houvast, maar een al te rigide toepassing kan ervoor zorgen dat de mens achter de patiënt tussen de regels door valt. En ik weiger om mijn patiënt te laten vallen.
De inspectie verwijt mij dat ik in een aantal gevallen het middel ivermectine off label heb voorgeschreven.
Gesuggereerd wordt dat dit ongebruikelijk is, maar niets is minder waar: de realiteit is dat maar liefst de helft van de in Nederland voorgeschreven recepten off label medicatie betreft.
Ik noem bijvoorbeeld het middel quetiapine, dat zeer veelvuldig als slaapmiddel wordt voorgeschreven maar ernstige bijwerkingen kan hebben en de richtlijnen wordt afgeraden.
Ik noem ook het middel remdesivir, waarmee mensen met COVID 19 wel mochten worden behandeld. Het was een nieuw middel waarmee geen ervaring was en dat risico’s met zich meebracht. Op de dag dat de WHO in haar rapport het gebruik van dit middel expliciet afraadde, reageerden ambtenaren bij WVS, en ik citeer: “het is aan de arts om te bepalen hoe medicijnen worden gebruikt”.
Dat is wel heel wrang, want dat is precies wat wij als aangeklaagde artsen deden.
Als voorbeeld van off label voorschriften mogen de corona vaccins niet onvermeld blijven, waarvan de EMA schriftelijk bevestigde dat zij niet zijn geregistreerd voor het voorkómen van besmetting. Toch werden ze, nota bene door de toenmalige minister, gepromoot met de slogan ‘je doet het voor een ander’.
‘Follow the science’ werd ons voorgehouden. Maar hier werd de wetenschap niet gevolgd, maar juist met voeten getreden. Want de minister wist heel goed dat hij loog zoals expliciet bleek uit een mail van 9 december 2020 die via WOO verzoeken openbaar geworden is.
Als iemand zich hier voor de rechtbank zou moeten verantwoorden dan zou het een liegende minister moeten zijn, en niet een groep integere artsen die geen enkel ander doel hadden dan hun patiënten te helpen. Het is de wereld op zijn kop.
En wat te denken van het middel Ozempic, geregistreerd voor diabetes off label voorgeschreven voor gewichtsreductie op een zodanig grote schaal dat er een tekort ontstond voor diabetespatienten. Voor dit middel wordt zelfs onverholen publieksreclame gemaakt. Nooit trad de Inspectie op tegen het off label gebruik van deze middelen of van welk ander middel dan ook. Maar bij het onschuldige ivermectine stond zij ineens op haar achterste benen. Dat is medisch gezien volstrekt niet uit te leggen.
Ik heb dit voorgelegd aan een expert, een hoogleraar in de geneesmiddelenveiligheid. Hij was heel duidelijk: “wat de reden voor deze aanklacht ook moge zijn, medisch is zij in elk geval niet”. Met rechtszekerheid of rechtsgelijkheid heeft dit alles natuurlijk niets, maar dan ook niets te maken. Dit geen recht: nee, dit is zo krom als een hoepel.
Edelachtbare rechters, de voorbeelden die ik zojuist noemde betreffen stuk voor stuk off label gebruik en in het geval van de prikken betreft het zelfs off label gebruik dat van overheidswege met aan dwang grenzende drang is gepromoot en opgedrongen. Onze minister suggereerde zelfs dat je zonder vaccin geen recht had op een IC bed, want de zorg stond onder druk.
Ondertussen werden integere dokters beboet, artsen die de zorg juist ontlastten en die IC opnames voorkwamen. Die geen ander doel nastreefden dan hun patienten te helpen met middelen waarvan het veiligheidsprofiel volstrekt niet ter discussie staat.
De inspectie heeft ons het hemd van het lijf gevraagd – maar één vraag werd nooit gesteld en dat is de vraag: “hoe ging het nu eigenlijk met de patiënten die jullie hebben behandeld?”
Daarvoor heeft de inspectie tot op de dag van vandaag geen enkele belangstelling getoond, maar ik geef u toch het antwoord: wij boekten uitstekende resultaten. Al mijn patiënten zijn genezen.
En toch sta ik hier terecht. Waarom? Omdat ik mijn morele kompas niet te grabbel wenste te gooien. De artsen die dit dit deden handelden niet uit eigenbelang. Nee, juist wij waren degenen die het écht “voor een ander’ deden.
Ik sta terecht voor het gebruik van een middel dat door de WHO is betiteld als een van de veiligste geneesmiddelen ter wereld. Een middel waarmee een enorme ervaring is van miljarden doses over een periode van tientallen jaren.
We wisten dát het werkte, we wisten zelfs hóe het werkte – en dat het veilig was. Wie een arts zonder inhoudelijke reden verbiedt om een dergelijk middel aan zijn zieke patiënt te geven vraagt van die dokter echt het onmogelijke.
Door het handelen van de inspectie werd ik dan ook geplaatst in een conflict van plichten: zou ik de wet volgen, dan liet ik de zieke in de steek. Zou ik de zieke helpen, dan dreigde vervolging. Maar ik heb een eed afgelegd en dat is bepaald geen loze belofte geweest. Als ik gedwongen word om te kiezen, dan kies ik voor het belang van de patiënt.
Maar dokters die het waagden om voor hun patiënt te kiezen werden in het openbaar als kwakzalvers afgeschilderd door politici die hiermee een ultiem brevet van onbegrip afgaven.
Wat is er in de politiek gevaren?
Welnu, daar wil ik wel iets over zeggen. Recent is een rapport uitgebracht over het functioneren van de overheid in de afgelopen decennia. Onderzocht werd hoe vele jaren lang omgegaan werd met goedbedoelende mensen van wie op vaak zeer dubieuze gronden werd vermoed dat ze regels hadden overtreden. Het vernietigende rapport droeg een treffende titel: ’Blind voor mens en recht’. Het zal je maar gezegd worden.
Dit rapport schetst een verbijsterend beeld van een overheid die elk gevoel van menselijkheid verloren is. Het ergste is, zo stelt de commissie, dat zij niet lijkt te leren.
Ik citeer: “het kan zo weer gebeuren”.
Waarvan acte. Het gebeurt weer, en wel hier en nu. We zijn er op dit moment getuige van. Ditmaal worden integere artsen bewust geslachtofferd. Het is meer dan duidelijk dat de minister, en met hem de Inspectie die zich kritiekloos liet aansturen, ook hier blind was voor mens en recht.
Het gaat hier om artsen die ondanks alle druk, hun verantwoordelijkheid niet inruilden voor rigide en onnadenkend handelen. Artsen die in tegenstelling tot de overheid níet blind waren voor de mens achter de patiënt. Van een arts mag niet, mag nooit verwacht worden dat hij zijn patiënt in de steek laat. Wij deden dan ook het enige wat een arts onder die omstandigheden kon doen: wij hielpen onze patiënten.
Nooit zullen weten hoeveel mensen onnodig zijn gestorven door de niet onderbouwde dreigingen van de minister, maar ik vrees dat het er velen zijn. Na de vorige zitting kreeg ik duizenden kaarten en brieven met steunbetuigingen. Daaronder ook een van een moeder van een nog jonge man die zijn leven in dienst van het land had gesteld en COVID 19 kreeg. Hij had heel graag een behandeling met ivermectine willen hebben maar het werd hem geweigerd. Hij heeft het helaas niet overleefd.
Zijn moeder stuurde mij een hartverscheurende brief waarin zij schrijft en ik citeer: “Ik heb wanhopig geprobeerd om het middel voorgeschreven te krijgen maar er was geen arts die het aandurfde uit angst voor de inspectie. Had ik toen maar geweten dat ik via u ivermectine had kunnen krijgen. Misschien had mijn kind dan nu nog geleefd“. Deze moeder is hier in de zaal aanwezig. Ik heb groot respect voor haar moed.
Wat het effect geweest zou zijn weten we niet. Maar dat haar zoon de kans niet eens kreeg om deze veilige behandeling te proberen is wat mij betreft onvergeeflijk.
Ziedaar wat de inspectie teweeg gebracht heeft met deze volstrekt niet onderbouwde actie.
En ik vraag u tot slot nogmaals:
Wat voor dokter zou u aan uw bed willen als u zelf ernstig ziek was? Een arts die u uit angst en lafheid liever letterlijk laat stikken dan buiten de lijntjes te kleuren?
Of een echte menselijke dokter, die vanuit zijn professionaliteit en medemenselijkheid alles op alles zet om u te helpen?
Geachte rechters, ik behoor tot de laatste categorie. Ik heb gehandeld uit oprechte compassie, zonder enig ander motief. Daar sta ik nog steeds volledig achter – en wel met een loepzuiver geweten.
Als de wet zó onduidelijk is dat zelfs rechtsgeleerden daarover van mening verschillen, dan ben ik er snel uit: ik kies voor het belang van mijn patiënt.
Dan geldt voor mij de Wet van de Medemenselijkheid.
Een boete zou begrijpelijk zijn als ik een patiënt in steek gelaten zou hebben. Dat is precies wat de Inspectie van mij vroeg: om mijn patienten een mogelijk effectieve behandeling te onthouden. Maar gezien de goede effecten van dit middel kon ik dat
onmogelijk verantwoorden.
Als uw rechtbank toch van mening is mij te moeten beboeten omdat ik geweten volgde en mijn patienten geholpen heb zoals elke dokter dat zou moeten doen dan zeg ik u, vrij naar een een befaamd theoloog:
“Hier sta ik. Ik kan niet anders”
Voor een kort verslag van de zitting, klik hier.
Comments (20)
Geef een reactie Reactie annuleren
![](/wp-content/themes/yootheme/cache/b2/IMG_20240428_123440_018-b234757e.jpeg)
Wat een prachtig helder krachtig en eerlijk betoog. Diepe buiging voor de respectvolle wijze waarop deze waarheid is verwoord. En een diepe buiging aan alle artsen die deze weg bewandelen.
Zojuist je verweer gelezen. Je integere, directe en zuivere beschrijving raakt me. Terecht dat iedereen na je betoog stil was. Hier past alleen maar een respectvolle stilte. En ik hoop dat de rechters mens genoeg zijn om jouw woorden terecht te belonen met vrijspraak. Ik wens je veel liefde en steun!
Dank voor je mooie woorden, Maria!
Beste Jan, wat een geweldig verweer. Dit had nooit mogelijk moeten zijn. Heel ontroerend maar vooral het enige juiste. Dikke knuffel Etta Maria
Sterk en krachtig. Diep respect voor jullie moedige artsen.
Prachtig betoog, hopelijk krijgt u binnenkort eerherstel samen met u collega’s die in hetzelfde schuitje zitten. Moge u een inspiratiebron zijn voor de Belgische geneesheren die tevens aan de kant zijn geschoven door hun orde van geneesheren.
Wat een prachtig oprecht en haarscherp betoog. Deze arts zou ik dolgraag aan min bed willen hebben in geval van nood.
Ik dank Jan Vingerhoets uit de grond van mijn hart voor zijn medemenselijkheid.?
Bewustmakend dit verweer. In gedachte zijn wij bij moeder en zoon en alle (vaccin)slachtoffers die onder dit bewind hebben geleden. Door verkeerde “hulp” hen de situatie noodlottig werd, hen die nog steeds lijden als gevolg van de “hulp”.
Uit de verschillende Investigative Commissies is duidelijk dat het hier een vooropgezette plandemie betreft waarbij het gaat om de meest ernstige misdaden tegen de menselijkheid waarbij alle Neurembergcodes zijn geschonden.
Ook benieuwd hoe de Rechtelijke macht hiermee omgaat?
Hier spreekt een oprechte man.
Ik zou een dokter als u willen. Petje af voor jullie moed. Het gaat goed komen dat weet ik zeker
Ik ben er stil van, zo goed en netjes verwoord. Dat je je geduld niet verloor, knap. Onbegrijpelijk dat er geen patiënten gered mochten worden. Ook hier in Italië waar ik woon was het hetzelfde liedje. Moesten er juist mensen sterven? Dat wordt natuurlijk nergens zomaar gezegd maar is dat in feite niet waar op gedoeld werd? Het is om krankzinnig te worden, hoe de politiek de leiding kreeg over het wel en wee van burgers en de regie van doktoren uit handen nam. Ik kan er nog steeds niet bij. Ook niet bij mensen die voor de zoveelste prik gaan en daar zo prat op kunnen gaan. Ik wens je het allerbeste en ben dankbaar voor jouw moed en doorzettingsvermogen. Liefs uit Piemonte , Maaike .
Waren er maar meer (huis)artsen zoals Jan… Die nog nádenken bij wat ze doen. Hun nek durven uit te steken ipv het overheids- en Big Pharma narratief te volgen en wél het eerlijke verhaal naar buiten durven te brengen. Heb diep en diep respect voor (huis)artsen zoals Jan. Maar door het gehele gedoe rondom de corona-plandemie is mijn (en dat van vele anderen) vertrouwen in de medische stand tot een nulpunt gedaald. En als je het eea gaat “zien”, dan zie je álles… En werkelijk NIETS, maar dan ook NIETS is wat het lijkt… The Great Reset must go on!
Ik zou de laatste regels ietje anders hebben gemaakt, maar verder een glashelder en duidelijk betoog, waarbij je terecht de politiek niet gespaard hebt en waar ik hoog verbaasd van zou opkijken als de rechter dit met een boete zouden belonen.
Wat een goede arts
Hoe de uitspraak ook zal klinken, Jan Vingerhoets heeft het overwonnen en gewonnen.
Wauw, dit is waar het om gaat! Een arts naar mijn ❤️. Één die zelf durft na te denken en er is voor zijn patiënten. Hopelijk laat de rechter het recht zegevieren en komt er vrijspraak. Het zou te gek voor woorden zijn, en dat is al wel meer gebeurt de afgelopen periode, dat men U veroordeelt. Hopelijk wordt Nederland eens echt wakker. Dankjewel Dkt. Vingerhoets voor wie U bent en hoe U handeld.
Wat zou ik graag zien dat dit verweer volledig op de voorpagina van alle kranten en in alle nieuwsuitzendingen zou komen, met daarbij de ongetwijfeld positieve uitkomst. En niet te vergeten in de medische vakbladen en de studie “medicijnen” verplichte kost zou zijn.
Prachtig, ontzettend krachtig en ontroerend!
Dat zou een hele eer zijn, Imke. Als de uitkomst positief is, zullen we er zeker de publiciteit mee zoeken. Alleen is het dan de vraag of de media, die tot dusver alleen het verhaal van de overheid navertelden, dan wel het lef hebben om het te publiceren…
Dat is inderdaad maar zeer de vraag. Ik vrees dat dit alleen gedeeld wordt in de media, waarvan de lezers/kijkers jouw ervaringen en vraagtekens in 2020/2021 al kenden.
Maar goed, als die mensen het allemaal delen bereiken we toch ook best wat mensen.
Wat een helderheid en integriteit Jan. Je verdient met dit briljante evenwichtige betoog de hoogste waardering voor medemenselijkheid. Petje af en een diepe buiging voor je wijze van handelen en nu ook spreken. Ik ben zo benieuwd naar de rechterlijke uitspraak ? Wanneer wordt die verwacht?
Ik hoop dat jij als voorbeeld mag dienen voor alle huisartsen in Nederland en daarbuiten.
Nu je na 31 jaar je huisarts zijn in Bergen op Zoom beëindigd hebt en per 1 mei daarmee vrij bent gesteld van de dagelijkse werkzaamheden nu je krachtige en prachtige talenten kan inzetten voor de grote golf waarin een hernieuwde wereld orde zich kan manifesteren.
Ik lees boek van Fernand Debats huisarts met vergelijkbare moed en helderheid :” De verborgen verlosser, overdenkingen bij een zich hernieuwende wereldorde. 2023” hij schrijft over de relatie tussen geneeskunde en politieke besluitvorming.
Moge jullie inzet en bewonderenswaardige moed en missie leiden tot de grote shift in perceptie en een nieuw paradigma.
Harte groet Daphne Loots-voigt ( 05-01-1945) wonend in Vlissingen.
Dank voor je bericht Daphne! De uitspraak is 6 weken na de zittinsdatum, dus vermoedelijk ergens in de 2e week van juni.
Maar daar zal ik natuurlijk zeker over berichten!
Hartelijke groet
Jan Vingerhoets